هر بخش کارخانه، یک صفحه در آوند
یازده صفحه از پرکارترین صفحه‌های برنامه، با دادهٔ نمایشی. زیر هر تصویر نوشته‌ایم چه کسی این صفحه را باز می‌کند، چه چیزی وارد می‌کند و چه چیزی از آن بیرون می‌آید.
تصویر را به چپ و راست بکشید.
داشبورد: صفحهٔ اول هر کاربر پس از ورود. اطلاعیه‌های خوانده‌نشدهٔ خودش را می‌بیند، به‌همراه تاریخ و ساعت شیفت و هوای امروز. عمداً سبک نگه داشته شده؛ کار اصلی در صفحه‌های بعدی انجام می‌شود و منوی کنار صفحه فقط بخش‌هایی را نشان می‌دهد که همین کاربر به آن‌ها دسترسی دارد.
سفارش تولید: برنامه‌ریز تولید قطعه را از کاتالوگ انتخاب می‌کند، حالت تک‌مرحله‌ای یا چندمرحله‌ای را مشخص می‌کند و برای هر مرحله دستگاهش را می‌دهد، بعد تعداد و LOT و تاریخ را وارد می‌کند. شمارهٔ سفارش خودکار گرفته می‌شود و هم‌زمان روی پایگاه دادهٔ خط ثبت می‌شود؛ اگر آنجا ثبت نشود، اینجا هم ذخیره نمی‌شود. فهرست کناری، درخواست‌های مهندسی بازی را که هنوز سفارش نخورده‌اند یادآوری می‌کند.
کارکرد خط تولید: اپراتور ایستاده پای دستگاه، شمارهٔ سفارش را می‌زند و حواله‌های باز روی دستگاه‌های مجاز خودش می‌آید. دستگاه، تعداد تولید، ساعت شروع و پایان و بازرس مربوطه را وارد می‌کند؛ مرحلهٔ تولید از روی دستگاه تشخیص داده می‌شود و نامش از حساب خودش خوانده می‌شود. ثبت روی دستگاهی که توقف باز دارد، ثبت بیشتر از سقف حواله و ثبت تکراری، هر سه رد می‌شوند.
توقف دستگاه: اپراتور یا سرپرست، توقف را با دستگاه، علت، ساعت و شمارهٔ سفارش (اختیاری) ثبت می‌کند و موقع راه‌اندازی دوباره همین‌جا می‌آید. توقف و راه‌اندازی گروهی برای همهٔ دستگاه‌ها هم هست. تا وقتی توقف باز است ثبت کارکرد روی همان دستگاه بسته می‌ماند، و همان لحظه پیامک و پیام بله برای گیرندگان تعیین‌شده می‌رود.
کنترل قطعات خط تولید: بازرس کیفیت شمارهٔ سفارش را جست‌وجو می‌کند و کارت کارکردهای در انتظار بازرسیِ خودش را می‌بیند. تعداد سالم، اصلاحی و ضایعات را وارد می‌کند و برای اصلاحی و ضایعات، ردیف‌های تفکیک عیب (نوع عیب، علت، روش اصلاح) را پر می‌کند که باید با همان مجموع جور دربیاید. اگر جمع کل با عدد ثبت‌شدهٔ اپراتور فرق داشته باشد، سیستم یک تأیید صریح می‌خواهد.
اقدام اصلاحی: وقتی یک عیب تکرار می‌شود، به‌جای یک جلسهٔ شفاهی فرم باز می‌شود: قطعه، دستگاه، اپراتور، نوع اقدام (اصلاحی یا پیشگیرانه) و علت درخواست. با یک بازهٔ تاریخ، ردیف‌های واقعی ضایعات و اصلاحی مرتبط می‌آید و با تیک به همین فرم وصل می‌شود؛ ردیفی که قبلاً به فرم دیگری وصل شده غیرفعال است. بررسی کمیته و «مؤثر بودن اقدام» بعداً روی همین رکورد تکمیل و چاپ می‌شود.
ردیابی محصول: کسی که به شکایت مشتری یا یک بازرسی رسیدگی می‌کند، سریال حک‌شده روی دستگاه یا شمارهٔ سفارش مونتاژ را وارد می‌کند و کارت‌های مراحل ساخت با دستگاه، تکنسین، تاریخ و آمار کیفی هر مرحله می‌آید. صفحه عمداً فقط‌خواندنی است. اگر یکی از پایگاه‌های داده در دسترس نباشد همین را صریح می‌گوید، تا خانهٔ خالی با «کاری انجام نشده» اشتباه گرفته نشود.
مهندسی تولید: پرکارترین صفحهٔ مهندسی ساخت با هفت تب. تب جست‌وجو هرچه دربارهٔ یک قطعه ثبت شده یک‌جا نشان می‌دهد: متعلقات، زیرمتعلقات، قطعات استاندارد، مسیر ساخت و قطعاتی که همان شماره نقشه را دارند. بقیهٔ تب‌ها شماره نقشهٔ تازه می‌سازند، متعلقات را وصل می‌کنند، پروسهٔ ساخت را ویرایش می‌کنند و فایل فنی را با وضعیت تأیید بالا می‌برند. دسترسی هر تب جداگانه تنظیم می‌شود.
موجودی انبارها: انباردار یک انبار را انتخاب می‌کند، یا بدون انتخاب انبار مستقیم نام کالا را در همهٔ انبارها جست‌وجو می‌کند. فیلتر محل نگهداری، وضعیت موجودی و ترتیب نمایش هست و کارت‌های بالای صفحه تعداد کل اقلام، موجود و صفر را می‌دهد. برای انبار محصول نهایی هر قطعه به تفکیک مرحلهٔ تولیدی که در آن قرار دارد باز می‌شود، و خروجی PDF بدون سقف ردیف گرفته می‌شود.
درخواست خرید: انباردار یا مسئول هر واحد، درخواست تازه باز می‌کند و اقلام را با کالا از کاتالوگ یا نام آزاد، تعداد و اولویت اضافه می‌کند. از آنجا هر قلم وارد گردش «تأیید، سفارش، دریافت» می‌شود و در هر مرحله برای نقش مربوطه اعلان می‌رود. تأیید مدیر از داخل ربات بله هم انجام می‌شود.
مجوز دسترسی: ادمین نقش می‌سازد («اپراتور خط»، «انباردار») و با یک چک‌لیست درختی مشخص می‌کند این نقش به کدام صفحه‌ها دسترسی دارد؛ تیک روی یک دسته، زیرمجموعه‌هایش را هم تیک می‌زند. لایهٔ بعدی تب و دکمهٔ داخل صفحه است و لایهٔ سوم استثنای فردی که روی نتیجهٔ همهٔ نقش‌های آن شخص برنده است. ذخیره برای هر آیتم یک وضعیت صریح مجاز یا غیرمجاز می‌نویسد.